39 gedachten die je hebt als je werkt in de trein

39 gedachten die je hebt als je werkt in de trein

door Caroline

Meer dan een miljoen mensen nemen dagelijks de trein in Nederland. Sommigen voor kortere stukken, anderen doen dit voor langere stukken. Je hebt mensen die boeken lezen, Instagram doorscrollen, luide telefoongesprekken voeren of mensen zoals ik: die met hun laptop open en hun koptelefoon op aan het werk zijn. In de hoop dat ze meer meters tijdens die korte treinrit maken dan wanneer hun peuter om hun heen rent thuis, terwijl ze een deadline hebben. En toch voelt dat werken in de trein altijd wat ongemakkelijk. Ik word er nogal ongemakkelijk van als mensen mee kunnen kijken met mijn scherm. Hoogstwaarschijnlijk doen ze het niet – en zo wel, dan hallo buurman – maar het kan ervoor zorgen dat je jezelf remt. Ik schreef mijn 39 gedachten op die iedereen waarschijnlijk wel herkent als je werkt in de trein. Dit artikel is uiteraard geschreven in een echte trein en niet in de fantasietrein van de peuter die twee stoelen achter elkaar zet en dan teleurgesteld is dat de stoelen niet vanzelf bewegen. “Oh, jammer mama.” Ja. Dat vond ik van werken in de trein ook.

  1. Ik heb een eersteklas kaartje gekocht. Omdat het kon. En omdat het een paar euro duurder was en ik dan vast mega relaxed kan zitten met stopcontacten en rust.
  2. Hee, ik wist niet dat er stiltecoupés waren in de eerste klas.
  3. De mensen in de stiltecoupé weten blijkbaar ook niet dat het een stiltecoupé is. Jammer.
  4. Ik dacht dat er stopcontacten waren.
  5. Ik kan de stopcontacten niet vinden. Gelukkig heb ik een volle batterij.
  6. Wat nou gratis wifi? ‘Wifi in de trein’ zou hernoemd moeten worden naar: ‘Klik hier maar op en dan doen wij alsof er wifi is. Je laptop denkt van wel, want je krijgt lekker het Wifi symbooltje, maar je kan lekker nergens mee verbinden’. Gewoon een suggestie, lieve NS.
  7. Laptop op tafel, koptelefoon op en gaan.
  8. Waarom maak ik zoveel typfoyt-fouten hier? Oh, de trein schudt zo.
  9. Er is megaveel ruimte en er komt iemand naast me zitten. Waarom?! WAAROM?!
  10. Ik denk dat hij meeleest.
  11. Nee, niet jij, tweede meneer die nu naast me zit. Jij werkt op je laptop en kijkt op je telefoon, dat doe ik ook. Multitasken bestaat niet, hè? Wist je dat?
  12. Eigenlijk geldt het ook voor jou, meneer. Dat je gewoon prima ergens anders had kunnen zitten dan naast mij, maar ik snap het. Je wilde een tafeltje en die hebben de vierzits niet. Je zag hem bij mij en je kwam hier zitten! Dat maakt mij een #influencer, toch?
  13. Bedoel, hij wilde wat ik had. En hij zag dat ik het had.
  14. Slecht verhaal dit, laat ik me richten op mee bewegen in de trein xonder dat – zonder dat ik weer een typfout maak. Hè mislukt.
  15. Ik zou nu natuurlijk mezelf kunnen corrigeren en de typfout kunnen herstellen, redigeren noemen we d-
  16. Er kwam iemand het deurtje poetsen van de 1e klas. Of ik ga nooit met de trein dat ik dit zo bijzonder vind, of dit is een 1e klas ding. In het laatste geval: was dan de buitenramen ook. Maar niet als de trein beweegt.
  17. Ik zou dus mijn typfout kunnen redigeren, maar dan valt de grap weg. Snappie?
  18. Zal ik een praatje aanknopen met mijn buurman over dat multitasken niet werkt?
  19. Zou er iemand in deze trein doorhebben dat er al twintig minuten geen muziek uit mijn koptelefoon komt en ik hem gewoon op heb omdat ik het stervenskoud heb en mijn oren nu lekker warm zijn?
  20. En zodat er niemand met me praat?
  21. Helemaal niet de man die voor me zit en elk station van plek wisselt om vervolgens tussen twee stations in weer voor mij te komen zitten?
  22. De conducteur komt binnen met een hele harde “GOEDEMORGEN!” Zal ik schreeuwen dat het een stiltecoupé is?
  23. Ik heb mijn mond gehouden. Ik ben wel afgeleid nu. En heb inspiratie voor een artikel.
  24. Ik had een jas mee moeten nemen.
  25. En handschoenen. Alleen had ik dan niet kunnen werken.
  26. En een sjaal.
  27. En snowboots. Kan iemand aan de machinist laten weten dat het buiten koud is en de airco dus uit kan?
  28. Zul je zien dat ik mijn eindstation bereik als ik net lekker in mijn artikel zit. Dat ik dan halverwege een zin kap. – Je bent alvast gewaarschuwd, dit gaat gebeuren. Artistieke vrijheid noemen ze dat, of zoiets.
  29. Dit gaat best lekker, ik zou dit dagelijks kunnen doen.
  30. Wat zeg ik nou? Ik deed dit keilang dagelijks, naar school, naar het werk. Verschrikkelijk vond ik het. Ver-schrik-ke-lijk. Ik heb nu geluk dat ik mezelf heb getrakteerd op een 1e klas kaartje – vraag je jezelf af hoe vaak ik dit nog ga benoemen? Ik zal me proberen in te houden – en omdat het half 11 is. Het is geen spits. Dat scheelt.
  31. Oké, zo fijn is het ook weer niet. Ik ga kotsen zo. Kun je wagenziek in de trein worden?
  32. Soms voelt het alsof ie omkantelt. Dit is bijna een ‘stapt een Achterhoeker in de trein’ soort van ervaring.
  33. Iemand vroeg me hoe ik dan alles doe als ik nooit met de trein ga. Nou, met de auto! Behalve naar Disneyland Parijs: dan ga ik wel met de trein.
  34. Ja, ik weet dat de auto slechter is voor het milieu. Maar we worden qua openbaar vervoer nogal vergeten waar ik vandaan kom. Dus ik kan niet anders. Tenzij ik zes uur onderweg wil zijn naar Amsterdam.
  35. Ooooh, reclame in de trein op een scherm. Kijk nu Aladdin bij Pathé Thuis. Nu wil ik Aladdin kijken. Wacht maar af totdat ik – nee, verkeerde Disneyfilm. De peuter heeft momenteel een Leeuwenkoning verslaving. Niet ik.
  36. Aladdin staat nog niet op Disney+, duurt nog even. Ik heb het nagevraagd.
  37. Nu wil ik niet meer werken, nu wil ik Aladdin kijken.
  38. Vanavond, als ik thuis ben, ga ik Aladdin kijken. Nu eerst werken.
  39. Hè, eindelijk! Reclame weg, concentratie aan. Ik begin er weer in te ko

auteursavatarCaroline (uitgesproken als Keroolajn, op zijn Engels dus) is begin dertig en alweer een tijdje getrouwd met Jop. In september 2016 werd ze moeder van het meest prachtige kereltje dat de eerste maanden op deze aarde als een soort zeester lag te wapperen voor aandacht.
Lees meer van en over Caroline »
Back to Top