Blog

Welkom op Kaktussen.nl

Moederschap Persoonlijk

Het is binnenkort weer vaderdag en ik heb er stiekem geen zin in

Het is weer bijna vaderdag, mensen! Hoe ik dat weet? Nou, manlief vroeg twee weken geleden: ‘wanneer is het eigenlijk vaderdag?’. En mijn tijdlijn op Facebook loopt weer vol van alle blogs met tips voor vaderdagcadeaus. Nu kan ik twee dingen doen: ik kan je ook tips geven wat je kan kopen of knutselen voor de vader van je kroost. Of ik kan je vertellen wat mijn gevoelens zijn rondom vaderdag. Ik doe het laatste. Dus lieve papa van mijn kind, sluit dit artikel maar weer. Want je vindt dit artikel vast niet leuk. Of wel, omdat je me ondertussen zo goed kent. Ik denk namelijk echt: pfffft, gaan we weer. Is het al voorbij, die onzin?

Ik sta niet bekend als de meest romantische in onze relatie. Toen we zes maanden getrouwd waren, liet Jop een bos rode bloemen op mijn werk bezorgen. Ik had er niet aan gedacht en kocht ’s avonds een zak friet. Ik word er nog mee geplaagd door collega’s. Afgelopen Valentijnsdag was ik op een conferentie en heb ik Jop wel twaalf keer gevraagd of we echt niets voor Valentijn deden, want dan stond ik weer voor lul als ik niets had en hij wel. Hij beloofde me plechtig niets te kopen. Kwam ik thuis, stond er een enorme bos bloemen. ‘Bloemen móeten’, beweerde manlief. En op moederdag kreeg ik cadeautjes op bed, kon ik ongestoord in bad en zijn we uiteten geweest. Op mijn verjaardag zaten we in Disneyland Parijs, was er champagne geregeld en ontmoette ik kapitein Haak. Oké, Disneyland heb ik zelf geboekt, maar tóch!

Ik ben dus met ’s werelds origineelste en liefste man getrouwd, die snapt hoe belangrijk het is dat ik voor mezelf zorg. Die weet wat ik wil hebben, ook als ik zeg dat ik niets wil. En die zelf niet knutselt, omdat ik blijer word van een lang bad. En omdat we een gastouder hebben die dat veel beter kan. En omdat ik dat stiekem ook beter kan dan hij dat doet.

En nu dan?

Heel leuk, denk je misschien, dit geouwehoer over vaderdag. Geef die vent gewoon iets. Waardeer je hem niet als papa? Ik bedoel, hij is met jóu getrouwd. Je blogt verdorie over jullie relatie. Hij verdient de wereld.

En daar ben ik het mee eens. Die man van mij verdient de wereld. Alleen weet ik niet wat ik hem moet geven, want meneer ‘heeft alles al’ (zijn woorden, niet de mijne). Ik kan hem een hele dag laten gamen, ik kan hem laten uitslapen, ik kan hem een weekendje weg geven, maar het voelt niet alsof ik hem daarmee aantoon hoeveel hij voor mij, en voor De Kleinste, betekent. Terwijl mijn Facebook volloopt met advertenties voor vaderdagcadeaus en er plannen in mijn hoofd ontstaan om het allemaal te kopen, voelt het niet goed genoeg. Dus mijn zoektocht gaat door naar het cadeau wat ervoor zorgt dat mijn man begrijpt wat voor een fantastische papa ik hem vind.

Heel dit artikel ten spijt, uiteraard ben ik binnenkort met mijn kind aan het knutselen om het meest fantastische ding te maken. En misschien, heel misschien, ontfutsel ik de aankomende weken wat er op papa’s verlanglijstje staat.

Vaderdag lijkt overgenomen door de commercie. Alle creativiteit en beschikbare cadeaus ten spijt: niets lijkt goed genoeg voor de vader van je kind. Wat doe je als je geen zin hebt in vaderdag?

Wellicht ook interessant


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *