Blog

Welkom op Kaktussen.nl

internet uitzetten op date
Persoonlijk Zelfzorg

Ik zette mijn internet een dag uit en het was best leuk

Enkele weken geleden hadden Jop en ik een date dag gepland. De Kleinste sliep bij opa en oma en wij gingen naar Scheveningen. We bezochten de musical van The Lion King, aten bij een strandtent en maakten verliefde foto’s op het strand. Kortom: een perfecte date. Zo’n date die je wilt delen met iedereen. Zo’n date waarvan je je bestie wilt appen met: oh my god, ik héb me toch een leuke man hier bij me! Zo’n date dus. Maar dat kon niet. Want we hadden ons internet uitgezet op onze telefoon. En dat beïnvloedde onze dag best wel.

Het overweldigende vertrouwen (not) van mijn omgeving

We vertrokken rond 12 uur. Ik postte een poll op Instagram met de vraag of het me zou lukken het internet op mijn telefoon uit te houden, en het merendeel dacht: nee. Toen ik zei tegen Jop dat hij ook maar even moest stemmen, drukte hij met een strak gezicht dus óók op die nee-knop. Lekker dan. Thanks voor het vertrouwen hè. Ik krijg jullie nog wel.

Navigatie aan, internet uit, wat moet ik doen dan die hele rit?

Het internet moest aanblijven voor de navigatie, want ik had geen zin om met een wegenkaart op mijn schoot ter hoogte van Utrecht door Jop uit de auto gezet te worden. Die krengen kosten huwelijken, heb ik geleerd. Voor de rest zette ik alles uit. Er konden geen appjes meer binnenkomen, ik kon niet meer checken of er ondertussen toch wat meer mensen dachten dat ik dat internetloos zijn wél zou halen en ik kon ook niet vragen om foto’s van mijn peuter. We lichtten opa en oma in dat er in geval van nood gebeld moest worden, wat ze natuurlijk allang zouden doen als er nood zou zijn. Het voelt toch alsof er een onderdeel geamputeerd wordt en je een soort van S.O.S. uit moet zenden: let op, we hebben geen internet! But we’re okay!

In de auto reden we langs een übervette stofwolk die ronddraaide op de zandvlakte hier in de buurt. Het was bijna een minitornado. Ik vond het zo vet, dat ik het wilde fotograferen of filmen en rond wilde appen. Maar ja, dat kon dus niet. Dus toen hebben Jop en ik elkaar maar verteld hoe gaaf dat er eigenlijk wel niet uitzag.

Jop ging tanken. Daar zat ik dus. Een paar minuten in de auto met niets te doen. Normaal zou ik Facebook checken, Instagram, Twitter, misschien Pinterest nog even of mijn Google Analytics om te zien of ik nu eindelijk viral ben gegaan en een miljoen unieke bezoekers heb (nee, nog steeds niet). Ik keek naar buiten. Keek om me heen. Zuchtte eens diep, keek weer naar buiten en toen was Jop er weer.

Diepgaande gesprekken

Het duurde welgeteld vijf minuten voor we best diepgaande gesprekken hadden. Over onze doelen, dromen, angsten en onzekerheden. Dit gesprek hield pas op toen we in Scheveningen aan kwamen, het pokkedruk was en we moesten zoeken naar een parkeerplaats. Navigatie uit, internet definitief af en telefoon in de tas.

We waren een half uur voor de start van de musical aangekomen. Op het toilet begon de ellende. Normaal check ik mijn telefoon even, maar ja, wat moet je checken? Niemand sms’t meer. Dus de telefoon bleef in de tas. Wat moet je dan op een wc, in hemelsnaam? Plassen, blijkbaar. Ik ga daar dus normaal heen voor rust en een beetje me-time.

Toen we in de zaal zaten, zat er naast me een vrouw die een foto op Instagram plaatste. Ik heb met een schuin oog meegekeken naar haar feed en met openlijke interesse naar de vrouw voor me die aan het appen was, terwijl haar dochtertje meelas. Zou ik ondertussen ook appjes binnen hebben gehad? En hoeveel dan?

Uiteindelijk hebben Jop en ik gepraat over het theater, gekeken naar de laatste soundchecks van de drummers en ons verwonderd over alle mensen die er waren.

Pauze – ik moet íets delen

Pauze. Jemig. Ik móet iemand laten weten hoe goed dit is. Jop is naar het toilet. Ik moet app- kan niet. Oh mijn hemel, maar de hele wereld moet weten HOE VET DEZE MUSICAL IS. En hoeveel verschillende acteurs zullen ze hebben voor de kinderen die Simba en Nala speelden en zijn Timon en Pumbaa echt Vlamingen of niet? I need to know!

Ik heb om me heen gekeken, geluisterd naar het mopperende echtpaar achter me waarvan de ene de show niets vond, en de andere haar plaatsen op de eerste rang niet goed genoeg vond. Jop kwam terug en we raakten in gesprek over de musical, over de acteurs, over toneel in het algemeen.

“Denk je dat Timon en Pumbaa echte Vlamingen zijn?” vroeg ik na afloop van de musical. Jop haalde zijn schouders op.

Waar zit dat restaurant?

“Dat restaurant waar we laatst op werden gewezen, waar zat dat?” vroeg Jop me. Geen idee, ik weet alleen hoe het heet. Ik kan het niet opzoeken, vragen kan, een plattegrond opzoeken kan, kilometers lopen kan. Het kan allemaal. We besluiten toch maar aan het strand te gaan zitten. In plaats van op zoek te gaan via internet naar een leuk restaurant, pakken we de eerste de beste strandtent waar een plaatsje vrij is op het terras.

Is dat mijn telefoon?

Als we op het terras zitten en naar de zee kijken, hoor ik overal pingeltjes en ik check mijn telefoon. Misschien krijg ik sms’jes? Nee, ik ben het niet. De persoon achter ons wordt zo actief geappt, dat het klinkt als een overbezorgde ouder of een groepsapp. We kijken naar mensen, we praten, we drinken, ik maak een foto voor later, we bespreken de musical nog eens en ik leer mijn man weer een beetje beter kennen. Hij haat zijn sproetjes. Ik houd van zijn sproetjes. Zijn ideale vakantiebestemming zit hem niet in de locatie, maar in de mensen met wie hij is. Mijn ideale vakantiebestemming is Disneyland Parijs of het strand. Na het eten lopen we het strand op. Ik moet foto’s hebben voor mijn blog van een aantal dingen en de zee is de perfecte setting daarvoor. Al gauw ligt Jop op zijn buik, in het zand, te fotograferen. ‘Ik help wel even’ waren zijn woorden.

Jep, ik kijk heel tevreden. En verliefd. Ook blij. En kijk dat reuzenrad nu eens achter ons, is dit niet idyllisch? Thought so. #relationshipgoals – we missen alleen nog een Instagramfilter. #instalife #verliefd #ohlaatookmaar.

Terugweg

“Denk je dat Timon en Pumbaa Vlamingen zijn?” vraag ik weer in de auto.
“Wanneer eindigt onze internetloze dag dan? Als de date eindigt?” vraagt Jop.
“Denk het.”
Stilte.
“Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd of Timon en Pumbaa Vlamingen zijn.”
“Mag ik het opzoeken?” vraag ik. Er wordt geknikt. Timon wordt gespeeld door een Vlaamse acteur, Pumbaa niet.

Bij thuiskomst gaat het internet weer aan. Ik plaats een story op Instagram over mijn succes en check de gemiste appjes. zes.

Zes gemiste appjes. Twee filmpjes van opa en oma met De Kleinste. Vier appjes in een groepsapp die toch niet voor mij bedoeld waren. Niemand heeft me gemist. Ik voel rust. Misschien doen we dit wel vaker.

Je internet uitzetten als je op date gaat met je partner is belangrijker dan je zelf doorhebt.

Wellicht ook interessant


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *