fbpx    

Mijn kind helpt mee in het huishouden en ik word er soms gek van

18 maart 2020

Sinds mijn kind anderhalf is, wil hij helpen met kleine klusjes in en rond het huishouden. Dit is niet altijd even productief voor ons, maar het leert De Kleinste een belangrijke les: we doen alles samen in dit huis. En hopelijk vindt hij de katten eten geven, afwassen, wassen en koken nog steeds leuk als hij twaalf is. Maar daar heb ik een hard hoofd in. Ik ben ontzettend trots dat dat kind van mij zo blij is als hij klusjes mag doen, maar man, wat is het soms irritant.

PS: bovenstaande foto is GEEN accurate weergave van de realiteit.

Afwassen en wassen

Vanaf zijn tweede jaar, werd ‘has’ een hobby hier. Het kan betekenen dat de was gedaan wordt, of dat meneer vindt dat jouw halfvolle glas met drinken hoognodig afgewassen moet worden. Het eerste resulteert in veel schone was wat ineens weer vies is omdat de wasmand overhoop getrokken is op het grasveld. Het afwassen zorgt voor gemiddeld twee kapotte glazen per week. Gelukkig had ik ten tijde van mijn zwangerschap een dusdanige nesteldrang dat er nieuw servies, inclusief glaswerk moest komen. Ik heb zoveel gekocht toen dat er wel het één en ander kan sneuvelen. Helaas is daarbij wel mijn favoriete glas voor mijn recepten gesneuveld.

De katten eten geven

We hebben twee katten die ’s ochtends en ’s avonds eten krijgen. De motoriek van een driejarige is een stuk fijner dan die van een tweejarige. Elke dag rond etenstijd besluit de peuter dat het ook tijd is voor de katten om te eten. In het begin poogde hij het bakje te vullen. De katten waren geduldig en taaiden na 5 minuten wel af, omdat er op dat moment vijf brokjes in die bak zaten. Alles gaat met een eetlepel in dat bakje. En omdat de fijne motoriek vergelijkbaar was met die van een nijlpaard dat probeert te borduren, lag er meer voer naast de bak, dan erin.

Ondertussen zit het met die fijne motoriek een stuk beter, maar is meneer gewoon lomp geworden. Er liggen overal kattenbrokjes. Met overal bedoel ik ook echt overal. Onder zijn sloffen, in zijn mouwen, tussen mijn tenen en in mijn schoenen. #HOEDAN?

Stofzuigen

Lange tijd heette onze stofzuiger volgens de peuter ‘ghuhzuhchhhngngng’. Elke avond moest en zou hij na zijn eten het hele huis stofzuigen. Dat daar meer zooi bij vrijkwam dan als hij het gewoon liet liggen, moest ik voor lief nemen. Om te janken was het. Jop en ik hebben een tijdje geprobeerd in het Engels te communiceren, maar ik kan je vertellen dat dit niet altijd kan. Toen Jop zei: ‘You can do the sucking’ en ik niet meer bijkwam, zijn we overgegaan naar het spellen van woorden: ‘Als jij na het eten even gaat zet-uu-ie-gee-ee-en, dan doe ik de wee-aa-es.’ Het wordt er niet duidelijker op en ik overweeg nu gewoon, naast de fik in de wasmachine te zetten, want geen wasmachine = geen was, een bouwstofzuiger aan te schaffen. Waarom? Naast dat ik dan echt NIETS meer aan zooi op de grond heb liggen, is mijn kind doodsbang voor harde geluiden. Probleem opgelost. Kind in de gordijnen naast de katten en ik kan in alle rust het huis schoonmaken.

Driftbuien

Op de momenten dat we niet spellen of eventjes nee zeggen tegen die peuter van ons: ‘Nee, je mag van mama nu niet afwassen,’ of ‘De poezen hebben al eten gehad, doe de kast maar dicht’, kan er maar zo een driftbui ontstaan. Volstrekte woede dat mama gewoon geen zin heeft om de was te doen en op d’r dikke luie reet wil blijven zitten in de tuin. Of een huilbui inclusief rood gezicht, dikke tranen en pruillipje omdat de kraan dicht moet blijven. Vaak blijf ik star. ‘Het moet wel leuk blijven!’ hoor ik mezelf tegen de peuter zeggen. Jop schiet weleens in de lach en vraagt me van wie hij de obsessie met het huishouden kan hebben. En soms zijn er momenten dat ik zwicht en ik De Kleinste maar een half uur lang het waterbakje van de katten laat vullen, weer leeg laat gooien in de bijkeuken en weer het bakje opnieuw laat vullen. De vloer droogt vanzelf wel. Of de peuter glijdt een keer op zijn bek, is het ook afgelopen. Ho, help, toch maar ingrijpen!

Lange adem

Deze foto heet ‘zooi keuken’, maar had net zo goed ‘dreumes die helpt met koken’ kunnen heten. Of ‘mama heeft wijn nodig, dit wordt nooit meer schoon’.

Is jouw nageslacht ook zo’n fantastische hulp in het huishouden en wil jij er meer van kunnen genieten? Dan heb je geduld nodig. Oh, Jop lacht zich suf als hij dit leest. Geduld? Ik? Kun je dat eten? Beter nog, kun je dat kopen en dan eten? Want zelf maken vind ik te veel gedoe. Voor meer tips, lees dit artikel dat ik schreef over je peuter laten meehelpen in het huishouden.

Ik wil alles het liefst zelf doen, want dan gaat het tien keer sneller. Behalve schoonmaken, dat doet onze schoonmaakster echt honderd keer sneller.

Ik kan er niet tegen als er overal zooi ligt en al helemaal niet als De Kleinste gevaarlijke capriolen uithaalt om een glas op het aanrecht te zetten, maar je moet wat als je wilt dat je kleintje leert meedraaien in het huishouden. Mocht je net zoals ik het geduld hebben van een peuter die ‘even wachten’ te horen krijgt, dan raad ik je meditatie aan. In die paar minuten dat je kindje bezig is, kun jij mooi wat voor jezelf doen.

Over de auteur

Caroline (uitgesproken als Keroolajn, op zijn Engels dus) is begin dertig en alweer een tijdje getrouwd met Jop. In september 2016 werd ze moeder van het meest prachtige kereltje dat de eerste maanden op deze aarde als een soort zeester lag te wapperen voor aandacht.

Lees meer van en over Caroline

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *