fbpx    

Omarm je seksualiteit

Ik ben er weer na een week lang onder mijn dekens te zijn bijgekomen van het feit dat ik alle afleveringen van Too Hot To Handle heb gezien en niet meer kan genieten van seksverslaafde millennials. Millennials met de lichamen van godinnen en bijpassend zelfvertrouwen terwijl ze genoten in een zonovergoten paradijs. Ergens in Mexico, geloof ik. Weet je niet waar ik het over heb? Zwengel, na het lezen van dit artikel, Netflix aan en kijk Too Hot To Handle. Binge het. Er zijn acht afleveringen en een zoetsappige reünie via Zoom, want Corona. Wedden dat je met tranen in je ogen alleen nog maar goed wil zijn voor je yoni? Want daar gaan we het vandaag over hebben. Over je yoni: oftewel je vagina. En over plezier in bed.

Why the fuck schaam ik me om te schrijven over seks?

Het is lichtelijk belachelijk. Ik, 32, absoluut geen maagd meer, getuige mijn zoon, vind het ongemakkelijk om dit artikel te schrijven. Omdat het over seks gaat. En seks, zo heeft de maatschappij ons vrouwen geleerd, is iets stiekems. Hier doe je niet stoer over. Hier schaam je je voor. Masturbatie doe je niet, daar moet je je voor schamen. Seks? Je bent toch geen slet? Rationeel zijn we het hier niet mee eens, maar gevoelsmatig giebelen we nog steeds als een stel 13-jarige pubers in de biologieles. En we veroordelen andere vrouwen die er open over zijn. Goed, komt ie: ik houd van seks.

Dankzij Too Hot To Handle en Sex Education wordt seks bespreekbaar

Top. Er is niemand mijn kantoor binnengekomen om me uit te schelden voor slet. Behalve dan mijn inner bitch. Die snauwt nu wel naar me dat ik dit niet mag schrijven. Doe ik toch, zoals je ziet. De afgelopen week is er toch iets ‘geks’ gebeurd. Dankzij Too Hot To Handle schaam ik mezelf een stuk minder. Ik gaf gerust al advies over menstruatie aan wie het maar wilde horen, maar niet op mijn blog. Dikke onzin. Klaar met al die schaamte. We moeten van onszelf (en onze yoni) houden.

Yoni Puja bij Too Hot To Handle

Binnen een paar afleveringen werd duidelijk dat die meiden die er zo prachtig uitzien, nog nooit goed naar hun lichaam hadden gekeken. Zo was deelneemster Chloe ervan overtuigd dat haar vagina lelijk was, omdat ze vergelijkingsmateriaal had van de porno-industrie. Onzekerheid ten top, dus. De deelneemsters kregen een Yoni Puja workshop: oftewel het aanbidden van je vagina. Het klinkt vaag en ook ik moest even gniffelen toen de dames met een spiegeltje hun ‘onderkantje’ bestudeerden, maar al gauw kreeg ook ik door wat de bedoeling was. Stuk voor stuk beschreven ze daarna hun vulva als sterk, vrouwelijk en vooral van hen. Zo zei deelneemster Rhonda dat het letterlijk leven had gegeven aan haar zoontje. Bam. Recht in mijn hart.

Fetishes bij Sex Education

Nog een Netflix-topper: Sex Education. Sex Education gaat over tiener Otis, zoon van seksuologe Jean. Seizoen 2 kwam begin dit jaar uit en ik ben hooked, om één reden: Jean. Echt, als ik later groot ben, wil ik zijn zoals dr. Jean F. Milburn. Hoewel het hoogst ongemakkelijk is om de serie te kijken met de gordijnen open – het lijkt soms alsof je naar porno kijkt in de eerste 10 seconden van een aflevering – leer je als het goed is, ook weer een hoop van deze serie. Van fetishes tot je sexy voelen: dit komt allemaal voorbij. De grote boodschap van Netflix in 2019 en 2020? Je mag er zijn. Voel je sexy. En als dat betekent dat je graag latex kleding draagt of prachtige lingerie, omdat je je daarin sexy voelt, doe dat vooral. Zo investeerde ik anderhalf jaar geleden een vermogen in prachtige lingerie. Resultaat: voor het eerst in mijn leven was ik tevreden met mijn lichaam. Nee, ik was zelfs blij. Omdat ik me mooi voelde.

Wees overigens niet te open

Openheid over seksualiteit is goed. Bespreek het met je partner, met je vriendinnen of bespreek het online. Bewaar je liefde voor seks wel voor de oren van eenieder die 18-plus is. Het idee dat je drie-jarige ineens met jouw vibrator in zijn hand zit omdat hij je nachtkastje aan het onderzoeken was, omdat in papa’s nachtkastje Donald Ducks bewaard worden, is om nachtmerries van te krijgen. En ik denk ook dat er menig kind getraumatiseerd rondloopt omdat ze ooit hun ouders betrapten op ‘de daad’. Toch hoop ik dat, als mijn zoon me ooit betrapt, hij het ziet als liefde tussen zijn ouders. En niet als iets vies.

Over de auteur

Caroline (uitgesproken als Keroolajn, op zijn Engels dus) is begin dertig en alweer een tijdje getrouwd met Jop. In september 2016 werd ze moeder van het meest prachtige kereltje dat de eerste maanden op deze aarde als een soort zeester lag te wapperen voor aandacht.

Lees meer van en over Caroline

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *