Waarom je er nooit vanuit moet gaan dat iemand zwanger is

Ben je zwanger?

Ik denk dat de meeste vrouwen het wel eens hebben meegemaakt: de vraag of je zwanger bent zonder dat je dit daadwerkelijk bent. Omdat ik niet de slankste ben en het geluk heb dat ik voornamelijk aankom op mijn buik, ben ik al meer dan eens gefeliciteerd met een lege baarmoeder. Ik kan me er gelukkig nu niet meer zo druk om maken, maar het is wel eens pijnlijk geweest. Om jullie eens te laten lachen en voornamelijk ook aan te geven dat je beter nooit aan iemand kan vragen of diegene zwanger is, deel ik vandaag mijn vijf meest absurde verhalen.

“Bist du schwanger?!”

Zo’n 8 jaar geleden studeerde mijn zusje in Frankrijk en brachten we, middenin de winter, haar een bezoekje. We vlogen vanuit Duitsland naar Marseille en ik droeg een winterjas die blijkbaar niet zo flatterend was als ik zelf dacht. Bij de paspoortcontrole keek de Duitse controleur me bestuderend aan en keek me woest aan: ‘Bist du schwanger?!’ snauwde ze. Toen ik vol verbazing ‘nein’ stamelde, brieste ze en kreeg ik een preek dat als ik zwanger was, ik niet zomaar aan boord mocht. Na nogmaals verzekerd te hebben dat ik écht niet zwanger ben, mocht ik doorlopen. Mijn moeder liep voor me en Jop en ik hadden net verkering. Ik vond het beschamend en met rood hoofd en mijn buik inhoudend, ben ik uiteindelijk het vliegtuig in gekropen.

De winterjas heb ik nog steeds, maar nog maar één keer aangehad.

“Gefeliciteerd! Ik wist niet dat je vader werd!”

Jop wist dat ook niet, overigens. En ik ook niet, want ik stond nietsvermoedend met een wijntje in mijn hand. We waren op een nieuwjaarsborrel van de plaatselijke toneelvereniging. Eén van de oud-leden stapte op Jop af en riep vol enthousiasme: ‘Gefeliciteerd! Ik wist niet dat je vader werd!’ Jop kon haar alleen maar aanstaren, vol verbazing. Ik stond naast hem en nam demonstratief een slok wijn en vertelde haar dat ik niet zwanger was. Ze knipperde een keer met haar ogen en zei toen, doodserieus: ‘Dat geeft niets, mijn dochter is ook dik’.

“Wanneer ben je uitgerekend?”

Carnaval 2011. We wonen in een kleine stad in het oosten van het land waar carnaval groots is. Omdat de hele stad elkaar kent, hebben mensen soms geen gêne wat vragen stellen betreft.. Jop en ik dansten. En uit het niets vroeg een man van middelbare leeftijd wanneer ik was uitgerekend. Stond ik daar, verkleed als lieveheersbeestje, met een plastic beker wijn in mijn handen.
‘Ik ben niet zwanger.’ Demonstratief hief ik mijn glas. ‘Ik drink wijn.’ Waarop de beste man zei: ‘Oh, sorry. Ik zag Jop je buik aaien en dacht dat je zwanger was, maar gewoon alcohol achterover kloekte’. Ik denk niet dat Jop me ooit nog over mijn buik heeft mogen aaien tot ik echt zwanger werd.

“Houdt u dat vol, mevrouw?”

In het najaar van 2014 gingen Jop en ik uiteten. We waren pasgetrouwd en het was de tijd dat mijn cyclus al langere tijd uitbleef. We hadden gereserveerd en stonden te wachten in de hal tot we konden zitten. Ik had al een tijdje last van buikkrampen, dus mijn hand lag op mijn buik in de hoop de pijn wat te kunnen verzachten. De ober deelde ons mee dat onze tafel bijna vrij was en keek me toen onderzoekend aan. Terwijl hij naar mijn buik keek, vroeg hij: ‘Houdt u dat vol, mevrouw?’ Pas toen hij wegliep en Jop me vroeg waar dat overging, realiseerde ik me dat hij vroeg of ik zwanger was. Ik schaamde me dood. Dit werd nog erger toen Jop vervolgens dwars aan de ober vroeg: ‘Wat weet jij dat ik niet weet?’

“Wat heeft mama in haar buik?”

De dag voor de eerste verjaardag van De Kleinste kochten we de lokale Hema leeg: slingers, decoratie en pyjama’s voor De Kleinste. Bij de kassa maakten we een praatje met de kassamedewerkster, terwijl De Kleinste op mijn heup balanceerde. Ik geef toe dat mijn buik naar voren stak, maar de vraag van de medewerkster had ik niet verwacht. Ze richtte zich tot mijn zoontje en zei: ‘Wat heeft mama in haar buik dan?’ Voor ik er erg in had, zei ik: ‘vet’. De medewerkster antwoordde vrolijk: ‘Oh ja, dat kan natuurlijk ook!’ en er werd geen woord meer over gesproken.

Pas toen ik thuiskwam realiseerde ik me dat ik rompertjes in maat 50 had gekocht voor de pasgeboren tweeling van een goede vriendin en de medewerkster hoogstwaarschijnlijk dacht dat ze voor mij waren.

Tip voor iedereen: ga er gewoon nooit vanuit dat iemand zwanger is

Hoewel ik nu kan lachen om de gebeurtenissen, is het ook soms behoorlijk pijnlijk geweest en is het voor de meeste vrouwen nog steeds pijnlijk als iets dergelijks gevraagd wordt. Op de vraag: ‘wanneer vraag je of iemand zwanger is?’ heb ik het beste antwoord die je ook heel simpel kunt onthouden: Nooit. Tenzij de desbetreffende vrouw gillend voor je staat met een positieve zwangerschapstest waar ze zelf overheen heeft geplast toen jij erbij was of als ze aan het bevallen is en de baby al half naar buiten hangt. Tot die tijd kan het zijn dat niet haar water is gebroken, maar ze gewoon in haar broek heeft geplast.

Ik hoor graag of jullie ook dergelijke bizarre ervaringen hebben gehad! Laat ze me weten, dan delen we ons leed.

 

Facebooktwitterpinterest

10 reacties

  • Nicole Orriëns schreef:

    Ik kijk zelf inderdaad ook altijd goed uit. Als iemand niet zwanger is, is zo’n vraag toch pijnlijk….

  • Charlotte schreef:

    Oh wauw, sommige mensen denken echt niet na voordat ze iets zeggen. Laatst zei een kleuter tegen mij “het lijkt wel alsof je nog steeds een baby in je buik hebt” mijn jongste dochter was toen 6 maanden. Gelukkig kan ik het van kinderen altijd heel goed hebben.

  • Merel schreef:

    O wat pijnlijk, vooral die eerste. Wat een naar mens ook zeg!
    Ik vraag het inderdaad nooit, je weet gewoon meestal niet zeker of het zo is.

  • Jamey schreef:

    Ik vind het echt vreselijk als dat gebeurt. Zelfs nu ik zwanger ben vind ik het vervelend. Want wat als het antwoord nou nee is?

  • Amylia schreef:

    oh zucht… echt genant en pijnlijk. Ik heb het gelukkig zelf nog nooit voorgehad.

  • Bouchra schreef:

    Het is heel erg maar ik heb deze fout ook een keer gemaakt! Jaren geleden. ERG! Ik wilde door de grond zakken. Maar ze was een aantal maanden geleden bevallen en ze had nog een dikke buik. Maar toch. Vreselijk.

  • Susan schreef:

    Oh wat lomp vind ik dat. Ik ga sowieso niet juichend naar iemand toe om haar te feliciteren, ténzij ze het me zelf vertelt en ik dus meteen kan inhaken met m’n felicitatie. Lijkt me echt níet chill om te moeten horen. Wel lekker satirisch geschreven haha, houd ik van!

  • Ellen schreef:

    Lijkt mij echt niet tof om deze vraag te krijgen! Zo onbeleefd! Mensen zouden hun hiermee niet moeten bemoeien.

  • Eke schreef:

    Hoewel het niet gepast is, heb ik smakelijk zitten lachen om je verhalen. Maar dat komt misschien ook door de leuke manier waarop je schrijft, haha.

    • Caroline schreef:

      Ik ben alleen maar blij dat je erom kan lachen! Ik schreef het ook zodat je je kon vermaken met wat leedvermaak. Dit is een enorm compliment!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*