Boekrecensie Risa Green – Buikgevoel

Boekrecensie Risa Green - Buikgevoel

Een nieuwe categorie: recensies. Ik heb sinds mijn zwangerschap een voorliefde ontwikkeld voor boeken en films over zwangerschap en het moederschap. Deze week las ik Buikgevoel van Risa Green.

 

Lara Stone heeft als opleidingsadviseur op een privéschool in LA elke dag te maken met verwende rijke kinderen, en ze is er absoluut niet klaar voor om zelf zo’n schepsel op de wereld te zetten. Nog niet, althans. Niet nu alles zo lekker loopt en ze net in maatje 36 past. Maar haar man wordt liever vandaag dan morgen vader. Lara gaat overstag en is al snel zwanger. Gierende hormonen, huilbuien en een enorme buik zijn het gevolg. Hoe kan ze nu ooit de onhandelbare Tick, dochter van een rijke filmregisseur, klaarstomen voor de universiteit?

Eindoordeel boek:

3 Stars (3 / 5)

Groei van vrouw naar moeder

Lara heeft zichzelf ervan overtuigd dat ze absoluut geen moederfiguur is. Het helpt niet dat haar omgeving bestaat uit ware maffiamoeders die haar al voordat ze zwanger is, vertellen wat ze allemaal verkeerd doet. Slik foliumzuur! Stop met brie! Eet eieren! Drink geen koffie! Daarnaast heeft ze het ook niet makkelijk met haar echtgenoot Andrew. Andrew wil zo graag vader worden, dat hij Lara egoïstisch noemt als ze aangeeft te twijfelen over kinderen. Ze gaat overstag, maar gedurende de zwangerschap blijft Andrew een pestkop: zo maakt hij Lara aan het huilen nadat ze voor het eerst zwangerschapskleding is gaan kopen. Volgens Lara is Andrew een echte schat, we geloven haar maar op haar woord.

Naarmate het boek en dus de zwangerschap vordert, wordt Lara langzaamaan zelfverzekerder. Zonder het door te hebben wordt ze zachter. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor haar leerlingen op haar werk.

“Ik wist het de volgende dag” – ongeloofwaardige gebeurtenissen

Wellicht het belangrijkste in boeken over zwanger zijn: hoe realistisch zijn de gebeurtenissen? Het boek speelt zich af in de VS, dus doktersbezoeken zijn niet te vergelijken met de bezoeken aan de verloskundige hier. Toch zijn er feitelijkheden die ook in Amerika hetzelfde zijn als hier: zo heeft elke vrouw die zwanger wordt, echt een eisprong nodig en vervolgens een innesteling om dan een zwangerschapstest te kunnen doen. Blijkbaar geldt dat niet voor dit boek: één van de zwangere dames beweert de dag na de seks al te weten dat ze zwanger was. Ze was namelijk heel emotioneel en haar borsten deden pijn. Als het zo makkelijk gaat, hoeven we nooit meer twee weken in onzekerheid te zitten.

Als je denkt dat bovenstaande gebeurtenissen ietwat discutabel zijn, dan heb je nog niets over de hond van Lara gehoord. Vanaf dat Lara zwanger is, praat de hond af en toe tegen haar. De lezer komt er nooit achter of Lara hallucineert of niet.

Show, don’t tell

Dit boek heeft potentie, echter komt het steeds net niet van de grond. Soms begon een hoofdstuk met: ‘Ik vertel je even wat er de afgelopen drie weken is gebeurd’, waarna er een lijst met gebeurtenissen de revue passeerde. Hierdoor komt er geen echte binding met de karakters en blijven ze allemaal net wat te plat, of in het geval van Andrew: het blijft gewoon een eikel, ook al beweert Lara honderdduizend keer dat zíj de gemenerik is.

Geschreven na de zwangerschap

Risa Green vertelt achterin het boek dat ze het verhaal bedacht en schreef toen ze zich verveelde vlak na de geboorte van haar dochter. Om haar verveling tegen te gaan, schreef ze dit boek. Het verklaart wellicht hier en daar waarom de karakters niet altijd even sympathiek overkomen: wanneer je nog aan het ontzwangeren bent, zijn je hersenspinsels nu eenmaal niet altijd te volgen voor andere mensen. Hierbij praat ik trouwens over mijn eigen ervaringen, zo stopte ik mijn portemonnee en sleutels nog wekenlang in de koelkast.

Omdat je toch wel behoorlijk wat ballen (en een pasgeborene die doorslaapt) moet hebben om een boek te schrijven zo vlak na je bevalling over een hoofdpersoon die totaal geen zin heeft om moeder te worden, krijgt dit boek een hartje extra en komt daarmee uit op drie hartjes van de vijf.

Het boek is vermakelijk en leuk voor tussendoor: het levert geen lachsalvo’s op, maar wel enkele herkenningsmomenten voor elke moeder die gedurende een hittegolf in haar mooiste pumps probeerde te stappen en erachter kwam dat ze te opgeblazen was.

Heb jij dit boek al gelezen? En zo ja, wat vond je ervan?

Dit boek is te koop vanaf €12,50 bij Bol.com.

Facebooktwitterpinterest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*