Verjaardagsfeestje tips: zo blijft het leuk voor iedereen (en vooral voor jou)

Verjaardagsfeestje tips: zo blijft het leuk voor iedereen (en vooral voor jou)

door Caroline

Er zijn best wat dingen die ik leuk vond toen ik kind was en nu als volwassene niets meer aan vind: files, koken en verjaardagen. Mijn eigen verjaardag vier ik sinds mijn dertigste niet meer echt. Niet omdat ik het erg vind om ouder te worden – oké, een klein beetje heel erg – maar gewoon omdat ik geen zin heb in taart regelen, zoutjes regelen, mensen uitnodigen die ik twee keer per jaar zie (namelijk op mijn verjaardag en op hun verjaardag) en dan vervolgens vanaf een bepaald tijdstip mensen subtiel de deur wijzen. Ik doe het niet meer, mijn verjaardag vieren. Jop is er enkele jaren geleden al mee gestopt. Eind goed, al goed, toch? Helaas wordt de peuter zich nu bewust van het feit dat verjaardagen een ding zijn, dat je dan een hoedje op mag en dat iedereen dan de hele dag voor je zingt. Dat betekent dat de verjaardagen hier nog wel even gevierd worden. En met deze 4 tips wordt het leuker voor iedereen, maar vooral voor jou.

Verban feesttoeters

Weg met toeters. Waarom toeter je? Wat vier je? Dat je oren nog werken? Die van mij niet meer en dan hoor ik niet meer of mijn kind nou ‘mama mama mama mama MAMAAAA’ roept of ‘mag ik alsjeblieft nog een zesde stuk taart omdat ik dat wil, mama, alsjeblieft?’ vraagt en ik hem maar op de trap zet voor straf, omdat ik niet wil dat hij jengelt. En dat allemaal omdat iemand – IEMAND – toeters uitdeelde. Weg met toeters. En als je toeters niet verbant, dan moet je paracetamol op tafel leggen alsof het snoepjes zijn. Waarom blazen we überhaupt op een toeter? Vieren we nou zijn verjaardag of vieren we dat dat kind er een X aantal jaar geleden voor zorgde dat ik werd ingeknipt en gehecht werd? Daar heb je geen feesttoeters voor nodig. Wel treurige muziek.

Maak de hapjes makkelijk

Elk jaar bedenk ik dat ik zelf cupcakes wil bakken die bij voorkeur ook nog eens zo versierd zijn dat ze rechtstreeks bij de bakker vandaan lijken te komen, daarbij uiteraard een ingewikkelde drielagentaart én dan ook nog allerlei andere zelfgemaakte hapjes. Twee dagen van tevoren zwak ik dit af naar slechts 25% van het plan en de avond ervoor mompel ik iets van: ‘We moeten even naar de supermarkt morgen voor zoutstengels. Ik ga ze niet meer zelf maken, dan had ik ze vorige week al moeten inleggen met diamanten, of welke idiote toevoeging een Pinterestperfect moeder in Amerika nu weer heeft bedacht.

Haal jezelf geen onnodig werk op de hals: maak de hapjes makkelijk of ga ervoor als je dat echt graag wilt. Niet om je gasten te imponeren. Helemaal niet als je gasten drie jaar oud zijn of je (schoon)ouders zijn. De eerste groep is al te imponeren met iets wat op suiker lijkt en de laatste groep raakte dusdanig geïmponeerd toen ze hun kleinkind voor het eerst in hun handen hadden, dat je dat nooit meer evenaart. Misschien maar goed ook, kun je vanaf nu er altijd de kantjes vanaf lopen!

Maak een selfservice tafel

Wat nog erger is dan toeters en ingewikkelde hapjes? Mensen continu bedienen. Zit je zelf net op de bank, of op het puntje van een kinderstoel, omdat er te weinig plek is om te zitten, zie je weer een leeg glas in je ooghoek. Helaas is het zo dat mannen genetisch gezien dit soort dingen niet zien en vrouwen dus geboren zijn met het gastvrouw gen, waardoor jij direct opspringt om weer een rondje drinken te doen. Je zult zien dat op het moment dat jij een rondje doet, je net die tante of vriendin hebt die liever een ‘lichtgeroerde’ cocktail met bijna geen alcohol heeft, maar wel iets en het liefst nog wat ’sparrrrkling watter’ erbij.

Nee, meid. Je wordt niet geboren met het gastvrouw gen. Je maakt je gewoon te druk. Je bent bang dat mensen het niet naar hun zin hebben, dus ren je alle kanten op. Stop daar nu mee en maak een tafel met lauwe frisdrank, halfgesmolten ijsblokjes en resten taart. Dorst of honger? PAK HET ZELF MAAR. Als je toch wel iets wilt doen, zeg dan: ‘Het eerste drankje is van mij. De rest pak je zelf.’ En anders drink je maar niets.

Vraag om hulp met opruimen

De meest vreselijke klus na iedere verjaardag: opruimen. Taartresten van de vloer en bank vegen zodat de kat er niet van likt en alles morgen onderkotst, nog weken zoutstengels eten omdat je er te veel had gekocht en de vaatwasser die overuren draait. Ik word al moe van het idee en de peuter is pas weer jarig in 2020. Vraag om hulp met opruimen. Ik heb van tevoren gevraagd of mensen willen helpen. Natuurlijk vraag je dat niet aan iedereen, maar vraag het aan de mensen van wie je weet dat ze het niet erg vinden om je te helpen. En als dat allemaal niet kan, laat het dan staan en laat je schoonmaakster de dag erna komen. Ik hoop wel dat ze een beetje stevig in haar schoenen staat, want als ze de zooi ziet die één peuter of tien volwassenen kunnen maken, kan het zijn dat ze rechtsomkeert en weggaat.


auteursavatarCaroline (uitgesproken als Keroolajn, op zijn Engels dus) is begin dertig en alweer een tijdje getrouwd met Jop. In september 2016 werd ze moeder van het meest prachtige kereltje dat de eerste maanden op deze aarde als een soort zeester lag te wapperen voor aandacht.
Lees meer van en over Caroline »
Back to Top