Blog

Welkom op Kaktussen.nl

verjaardagsfeestje
Moederschap

Verjaardagsfeestjes organiseren – over het perfectionisme van nu (en vroeger)

Over nog geen twee weken wordt De Kleinste alweer twee. Het is een bizar getal, want het is zo ongelooflijk klein, en tegelijkertijd is mijn kindje alweer zo ongelooflijk groot. Toen hij net geboren was, kon ik er niet over uit hoe hij klein was en hoe hij altijd mijn baby’tje zou zijn. Hoewel ik hem nog steeds mijn baby’tje noem, is hij ondertussen geen dreumes meer, maar al een peuter. En dat houdt in dat er langzaamaan een fase aankomt dat meneer meer meekrijgt van bijzondere gelegenheden.

Waar Sinterklaas vorig jaar gewoon vooral alle pepernoten zo snel mogelijk in je mond proppen voor je moeder erachter komt, was, zal dat dit jaar al heel anders zijn. Net als zijn verjaardag. Net als ieder andere moeder vind ik mijn kind het meest bijzonder en wil ik hem de beste verjaardag van zijn leven geven. Ik ben niet bang om door te slaan met springkussens, roze of blauw limousines en een goodiebag voor de gasten waar je u tegen zegt. Dat ik doordraaf en word gezien als perfectionistisch, dat wel. Tot ik deel zeven van de Baedeker voor de Huisvrouw – De Weg Tot Het Hart opensloeg, een boekenreeks uit de jaren 50 en 60. En wat blijkt? Die obsessie met perfecte verjaardagsfeestjes organiseren is helemaal niet iets van de laatste jaren. Ook in de jaren 50 sloegen mensen door!

Baedeker voor de Huisvrouw

De Baedeker voor de Huisvrouw is een boekenreeks dat maar liefst 21 boeken telt en een compleet naslagwerk is voor huisvrouwen en moeders in de jaren 50 en 60. Met kookboeken waarin uitgelegd wordt wat kroepoek is, hoe je het huishouden moet runnen en hoe je uiteraard een goede vrouw, moeder en gastvrouw bent. Ik ontdekte de serie door het boek Geef dat kind een slok jenever, een aanrader voor iedere jonge moeder die soms denkt dat ze er een potje van maakt.

Eén van mijn collega’s had één van de boeken in haar kast liggen en zo zat ik op een bewolkte maandagochtend in een vakantiehuisje te lezen in het naslagwerk voor de huisvrouw.

Opvoeding jaren 50 versus nu

Dat de opvoedstijlen sinds de jaren 50 veranderd zijn, dat weten we natuurlijk allemaal. We laten ons kind niet meer huilen, we troosten en we knuffelen. Kinderen mogen praten tijdens het eten en dat niet alleen, ze worden zelfs uitgenodigd om actief deel te nemen aan het gesprek. Dit was 70 jaar geleden wel anders. ‘Vroeger was alles beter’, horen we dikwijls van de oudere generatie. De huidige generatie overdrijft, we doen alles om ons kind te pleasen en we moeten ook gewoon eens leren nee zeggen. Die overdreven kinderpartijtjes? Wat is er toch in hemelsnaam mis met koekhappen, limonade, een taartje en weer opgesodemieterd naar huis?

Wat leuk dat je dat vraagt! Want ik vond me toch iets leuks in deel 7 van de Baedeker voor de Huisvrouw. Namelijk, de verjaardagstafel voor kinderen.

Kinderfeestjes in de jaren 50 volgens Baedeker voor de Huisvrouw

De verjaardag is een bijzondere gebeurtenis. Zelfs in de jaren 50 mochten kinderen uitkiezen wat er gegeten werd. Gelukkig is het meest favoriete gerecht van De Kleinste spinazieschotel, dus dat hij op zijn verjaardag nog wat groente binnenkrijgt, daar ben ik niet bang voor.

‘Maak eens wat meer werk van de verjaardagstafel en bouw minibootjes!’

Het boek stelt voor deze keer ‘eens wat meer werk te maken van de verjaardagstafel voor de kinderen’. En dan niet met bloemen of linten, maar absoluut en volledig gericht op het kind. Vervolgens komt er een lap tekst over hoe je je eigen meertje kan maken met een spiegellijst, zilvergrijs mos en crêpe-papier. Omdat het in drie zinnen is opgeschreven, en er natuurlijk geen foto’s bij staan – generatiekloof en geschiedenis van de boekdrukkunst – snap ik nog niet wat ik nou met dat meertje moet.

‘Laat papa helpen met de bootjes, máár doe ook veel zelf! Papa’s kunnen niets’

Vervolgens wordt uitgelegd dat je ovale schuitjes moet bakken, hier bootjes van moet maken en let op! Er is een taak voor papa: die moet even met driehoekjes zeiltjes van wit papier maken op halve breipennen. Je moet uiteraard als mama-zijnde wel zelf de mastjes in het gebak steken, want het gebak is breekbaar. En we weten allemaal dat mannen onvoorzichtige wilde monsters zijn. Dit is uiteraard een vrije interpretatie, dit staat er niet, maar ik lees tussen de regels door.

We gaan nog even door met de bootjes, complete vlaggenmasten die vader nog even moet bouwen met wimpels van wol. En jij als mama moet er wel even voor zorgen dat de wol kleurt bij het glazuur. Moet? Ja, er staat letterlijk: ‘De kleur van de wol moet natuurlijk overeenkomen met de draad van het bootje en de kleur van het klosje.’ We werken de boel af met badeendjes. Wie zegt dat de huisvrouw in de jaren 50 niet al Pinterest- en Instagramproof was? Hier heette het waarschijnlijk alleen je buren de ogen uitsteken. Wederom: vrije interpretatie.

Wonderschelpen? WTF zijn wonderschelpen?

Het boek gaat nog even verder over wonderschelpen, met de vraag: ‘kent u deze?’ mijn antwoord is nee, maar het boek beantwoordt de vraag niet. Waarschijnlijk kende iedereen in de jaren 50 wel wonderschelpen. En ja, de goodiebag: geef de bezoekers een dichte wonderschelp mee. Nog steeds geen idee wat een wonderschelp is.

Vervolgens wordt er nog een pagina gewijd aan het bouwen van je eigen draaimolen van een draaibaar hors d’oeuvre-stel. Ik denk dat in die tijd iedereen een draaibaar hors d’oeuvre-stel had, want dit ding is je middenstuk.

Nuttige tips uit Baedeker voor de Huisvrouw

Gelukkig staan er natuurlijk ook hele nuttige tips in die ik dus wel gewoon kan opvolgen voor de verjaardag van mijn kleintje. Zo geeft het boek de suggestie om geen zware avondmaaltijd te serveren. Er wordt op zo’n dag toch net iets meer gesnoept dan gebruikelijk en je wil niet de hele avond kots opruimen in plaats van wijn slurpen. Dat gedeelte van de wijn is vrije interpretatie uit het boek. Ze geven aan dat een feestdag gewoon een feestdag moet blijven. Wijn is feest.

Ook wordt dikwijls de banketbakker aangehaald. Mocht je bepaalde dingen niet kunnen doen omdat je bijvoorbeeld geen oven hebt, dan kun je gewoon naar de banketbakker! Ik interpreteer dit als: ga naar de bakker. Ook al heb je zoals ik twee ovens.

En de laatste, allerbeste tip: leg geen uitrolbaar fluitje voor je kind neer. Dit eindigt namelijk altijd in lawaai en tranen. Die tip neem ik dan ook echt ter harte. En als iemand er naar vraagt: wijsheid uit de jaren 50!

Hoewel er slechts 3 pagina’s in het boek worden gewijd aan het verjaardagsfeestje voor kinderen, zijn er nog twee delen van Baedeker voor de Huisvrouw waar de feestjes in worden aangehaald: Deel 8 en 9.

Als ik dit allemaal lees, snap ik wel waarom er een generatie is ontstaan die kinderfeestjes uitbesteedt aan indoor speeltuinen, pannenkoekenboten, pretparken, zwembaden en complete animatieteams. Ik zou hetzelfde hebben gedaan.

Wellicht ook interessant


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *