Waarom een plant in leven houden moeilijker is dan een kind

Waarom een plant in leven houden moeilijker is dan een kind

door Caroline

Als mensen worden gevraagd of ze een kinderwens hebben, is soms gekscherend het antwoord: “Ik? Nee joh! Ik kan nog niet eens een plant in leven houden!” Er wordt gelachen en er worden grapjes gemaakt over dat het dan inderdaad maar beter is dat de desbetreffende persoon kinderloos blijft. Want ja, een plant kun je de container in gooien. Met een kind heb je toch een heel ander probleem. Toch ben ik er zo één die zelfs een cactus dood heeft laten gaan en de cactus vervolgens gewoon in de woonkamer laat staan. Mijn kind leeft nog steeds. Ik ben namelijk van mening dat het veel gemakkelijker is om een kind in leven te houden, dan een plant.

Een kind schreeuwt, een plant niet

‘Ik wil sap! Ik wil appel! Ik wil brood! Ik wil spelen. Ik wil niet. Ik wil wel. Ik – ‘ Dat is zo’n beetje de gemiddelde peuter op een gemiddelde dag. Zelfs als je niet weet wat je met je peuter of baby aan moet, schreeuwt het net zo lang tot je het juiste doet. Een schone luier, eten, een knuffel: je komt er vanzelf achter. En anders heb je altijd nog de moedermaffia die je het je kan vertellen. Er is geen plantenmaffia die jou vertelt hoe je voor je plant moet zorgen. Althans, ik ben er nog nooit één tegengekomen. Die plant krijgt dus water als ik eraan denk. Of als iemand zegt: ‘Oh, die hangt er wel zielig bij’. Of ‘Hee, deze is dood.’ In het laatste geval denk ik: ‘Nee hoor!’ Ik mieter er een hele zooi water overheen in de hoop dat dat ding ineens magisch begint te bloeien. Schreeuwde een plant maar om water. Maar alsjeblieft niet elke dag. Daar heb ik de peuter al voor.

Een kind loopt, een plant niet

Als ik mijn kind niet snel genoeg bedien, trekt hij zelf de koelkast wel open om zijn felbegeerde chocomel te pakken, of zijn favoriete stuk fruit. Die plant staat gewoon te wachten tot ie op zijn wenken bediend wordt. Net zoals ik soms tegen mijn peuter wil zeggen, die stug in zijn speelhoek blijft zitten en niet wil komen om iets op te halen, dat hij op moet staan, wil ik dat ook tegen mijn plant zeggen. Ik ben toch zeker je bediende niet? Kom nou!

Je kan voor een kind alles googlen

‘Peuter huilt en wil niet eten’, of ‘peuter wil niet drinken’, of ‘baby houdt melk niet binnen’. Of ‘rode vlekjes op lichaam peuter.’ Het is allemaal te googlen en je hebt binnen no time een antwoord. Mocht je je zorgen maken, dan bel je de dokter op en leg je uit wat er aan de hand is en dan mag je langskomen en wordt het oordeel geveld. Vaak met een goede afloop.

Ik heb een plantendokter nodig. Want ik weet vaak het type plant niet wat ik in mijn huis heb staan en kan dus niet googlen waarom dat ding zo hangt. Want een cactus heeft minder water nodig dan een sansevieria. En ik weet trouwens niet eens hoe een sansevieria eruitziet. Een peuter is wat makkelijker te definiëren: het kwijlt, het schreeuwt om mama, het heeft een driftbui, wil dan weer knuffelen en het is net iets kleiner dan een meter.

Een plant is groen. In mijn geval vaak bruin.

Googlen wat ik dus moet met mijn stervende plant, is hetzelfde als googlen welk type auto je net voorbij zag komen en je alleen nog maar weet dat het een rode auto was. Je krijgt dan alles te zien, van een Volkswagen Polo van dertig jaar oud tot de nieuwste Porsche van een paar ton.

Je kind mag in de zon, een plant soms wel, soms niet

Mijn kind mag buitenspelen. En als de zon fel schijnt, dan smeer ik hem in met zonnebrandcrème. Dood gaat ie dan niet zo snel. Afhankelijk van de plant gaat een plant wel dood in de schaduw, zon, halfschaduw, buiten of binnen. Ongelooflijk, high maintenance dingen.

Geeft prachtige bloemen, als je er goed voor zorgt!

En als je dan goed voor je plant zorgt, kan het zijn dat je prachtige bloemen terugkrijgt. Net als een kind, wat opbloeit als je er goed voor zorgt en het goed opvoedt. Ik heb echter nog niet zo vaak mooie bloemen aan mijn planten gezien. Hopelijk bewijst dat niets over de bloei van mijn peuter.


auteursavatarCaroline (uitgesproken als Keroolajn, op zijn Engels dus) is begin dertig en alweer een tijdje getrouwd met Jop. In september 2016 werd ze moeder van het meest prachtige kereltje dat de eerste maanden op deze aarde als een soort zeester lag te wapperen voor aandacht.
Lees meer van en over Caroline »
Back to Top