Blog

Welkom op Kaktussen.nl

twijfel over een tweede kind
Moederschap Persoonlijk

Waarom ik twijfel over een tweede (kind, niet glas wijn)

Terwijl ik aan mijn tweede glas wijn zit – het helpt echt voor schrijfinspiratie – vraag ik me af waarom ik vorige week vroeg aan Jop of we nog een baby kunnen proberen te maken. Want hoewel ik al een jaar roep klaar te zijn voor nummer twee en Jop heel standvastig ‘nee’ zegt, weet ik eigenlijk helemaal niet of ik er wel klaar voor ben. Dus omdat ik moe word van al die keren dat ik weer vragen moet beantwoorden wanneer ons tweede kind komt (nog niet) en of ik geen alcohol drink omdat ik zwanger ben (nee, de wijn was waarschijnlijk op of ik ben de Bob), of dat ik misselijk ben vanwege een mogelijke zwangerschap (nee, waarschijnlijk te veel chocolade gevreten), vind je hier al mijn twijfels over een tweede kind.

Er ligt een kind tussen ons in

Onze peuter slaapt slecht. Heel slecht. Als in: elke avond rond een uur of tien (soms hebben we geluk en is het drie uur en denk ik dat hij is doodgegaan in zijn bed) wordt hij wakker en hebben we twee opties:

  1. We zijn tot 2 uur ’s nachts bezig met dat kind in zijn eigen bed in slaap te krijgen en verliezen uiteindelijk nog;
  2. We leggen hem tussen ons in.

Je snapt dat we vaak voor optie 2 kiezen. ‘Oefenen’ of ‘gaan’ voor een tweede kind is dan heel lastig. En om nu rond de eisprong het kind naar opa en oma te gooien elke maand, is ook wel een beetje gek.

Toch?

Afvallen gaat niet meer

Mijn gewicht en ik hebben een lange geschiedenis. Mede dankzij mijn PCOS, maar dit ligt ook voor een deel aan mijn doorzettingsvermogen, of gebrek daaraan. Kortom, ik ben altijd op dieet en ben nog steeds 10 kilo 15 kilo* te zwaar. Als ik zwanger zou zijn, kan ik niet meer afvallen. Dan heb ik weer geen platte buik. Wel een goed excuus om mijn verslaving frietje speciaal met extra ui weer op te pakken met de woorden: ‘de baby wil het’.

* Ik stond net op de weegschaal. Had minder chocolade moeten eten. In my defense: het was Tony’s.

Alcohol

Ja, je zat er op te wachten, hè? Denk nou niet dat ik een alcoholist ben, want het valt reuze mee *hik*. Het wil nu eenmaal dat, toen ik deze post schreef mijn gezin de hort op was. Ja, wat doe je dan als je lol wilt hebben in je eentje? Dan ga je bloggen. Met wijn.

Een tijdje geleden postte ik onderstaande afbeelding op Instagram.

Mijn Instagram feed bestaat uit foto’s van troep die de peuter maakte en foto’s van cocktails en wijn. Dat is een prima opsomming van mijn leven.

En ja, wat moet ik nou als ik in verwachting zou zijn van een tweede? Even serieus, dan valt mijn halve Instagram-identiteit in het water. Zit ik aan de mocktails en ranja wat ze alcoholvrije wijn durven te noemen.

We willen geen fertiliteitstraject meer

Nog een reden waarom ik twijfel over een tweede, is het fertiliteitstraject waar wij in belandden bij de eerste. De mensen die me al wat langer kennen, weten dat wij een jaar lang meerdere malen per week in het ziekenhuis zaten om onze kinderwens in vervulling te zien gaan. Ik werd een kreng, zeg maar gerust een draak door de medicatie. Ik was mezelf volledig kwijt en daar heb ik geen zin meer in. Dus dan moet het via de natuurlijke weg. Zonder medicatie dus. En of het je dan gegund is, is niet zeker. Een kind neem je niet, dat weten we. Ik weet niet of ik voor een tweede kan gaan zonder een volledige obsessie zoals bij nummer 1.

Ik heb nu al nauwelijks vrije tijd

Stiekem is dit bullshit. Want ik onderhoud een blog, doe vrijwilligerswerk, werk natuurlijk veel te veel voor een jonge moeder en heb een gezin. En volgens Instagram heb ik best een goed sociaal leven. Hoewel ik soms moe word van het feit dat De Kleinste vindt dat hij overal hulp bij nodig heeft en me continu van de bank afsleept met de woorden ‘AF’ en als een stuiterbal door de tuin heen rent, of als ik ineens in Monkey Town zit tussen de krijsende kinderen en maar een dutje ga doen in de ballenbak, is het helemaal niet zo erg. En krijg je er eigenlijk best veel voor terug. Of zoiets. Als ze slapen. Doet die van mij overigens niet.

Ik moet een nieuwe telefoon kopen

Als ik een tweede krijg, dan zou ik een nieuwe telefoon moeten kopen. Ik heb namelijk te weinig ruimte op mijn telefoon voor nog meer video’s en foto’s van mijn kindjes. Ja, ik heb 32gb aan foto’s en filmpjes van de Kleinste. Ja, ik moet ze backuppen, maar ja, er staat 120GB aan foto’s op mijn laptop. Van de Kleinste.

En zorgen, zoveel zorgen

De angsten die iedere moeder (en vader) vast herkent. Is mijn kindje gezond? Slaapt hij of zij goed? Groeit hij of zij goed? Zou het een tweede keer net zo erg/leuk/fantastisch/verschrikkelijk zijn als de eerste keer? Kunnen we een dergelijke verandering aan in ons gezin? Kan ik de studie van de tweede óók nog betalen? En dat niet alleen, ik heb anderhalf jaar lang nachtmerries gehad en het kostte me ontiegelijk veel moeite om eindelijk van die nachtmerries af te komen.

En toch…

En toch wapperen, klapperen, klepperen, trillen of welk werkwoord je er ook aan wilt geven, mijn eierstokken elke maand opnieuw. Of elke dag. Als Jop me een babyfoto stuurt van De Kleinste, als iemand in mijn omgeving zwanger is, als ik zoek op #newborn op Instagram of als ik de nieuwe babycollectie zie van de Hema of Zeeman. Of als De Kleinste een ander kindje ziet en er blij op afrent en ermee, of ernaast, speelt. Op die momenten is alle twijfel over een tweede weg en denk ik: wat zou ik toch zo dolgraag nog zo’n perfect wondertje maken om over te klagen met mijn man en niet die teleurstelling te voelen als ik toch weer ongesteld ben.

Wellicht ook interessant


2 reacties

  1. Stefanie

    Of je maakt ze met de twee samen. Keuze en twijfels meteen weg.
    Wel heavy maar tegelijk enorm speciaal 😉

    • Caroline

      Er was bij ons wel een vergrote kans op een tweeling, maar stiekem wel blij dat het er maar één is 😉


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *